BIOMUTANT – İnceleme
admin
12 dakika okuma süresi

Bundan 4 yıl evvel Biomutant’ın tanıtım görüntüsünü birinci gördüğümde, her ilgimi çeken oyunda yaptığımın birebirini yaptım; çabucak Steam’i açıp listelenip listelenmediğine baktım ki istek listeme atabileyim oyunu. O gün müydü yoksa daha sonra mı hatırlamıyorum fakat Steam’de listelendiği birinci günden beri istek listemdeydi Biomutant.

2017’den beri çok şey değişti. Sempatik grafikli Zelda usulü Immortals, açık dünya oyunlarına yeni bir mana katan Ghost of Tsushima’lar gördü bu gözler. İnsan ister istemez birtakım karşılaştırmalar yapıyor. Oyun stilleri farklı olsa da açık dünya konsepti olan her oyun bu ya da şu formda birbirini andırıyor. Biomutant en baştan beri farklı olduğunu söylüyor lakin nitekim farklı olabiliyor mu bakalım…

Biomutant kıyamet sonrasında geçen bir açık dünya rol yapma oyunu. Kıssa hayli tanıdık.. Kıyamet sonrası dünyada Hayat Ağacı’nı kurtarma vazifesi bizim minik kemirgen gibisi karakterimize düşmüş durumda. Dünyayı denetim altında tutan kabilelerle birlikte çalışıp (ya da tarih sahnesinden silip) Dünya Yiyiciler’i durdurmamız gerekiyor. Oyuna başlarken 6 farklı çeşit ve 5 sınıftan oluşan karakter yaratım ekranından geçiyoruz. Bu kısım tam bir rol yapma oyunu üzere kokuyor. Karakterin yetenekleri, çeşitli ziyanlı etkenlere karşı dayanıklılık düzeyleri, birbirinden farklı oynanışlar sunan sınıfları ve alışılmış ki tüylerimizin ne renk ve uzunlukta olacağının seçimi. Biomutant karakterinizi istediğiniz üzere geliştirme imkanı verdiği için karakter sınıfları ayağınıza pranga olmuyorlar. Bu da oyun için önemli bir + puan.

Karakterimizi yaratıp oyuna girdiğimizde bizi Biomutant’ın örnek aldığı birçok oyundan esintiler karşılıyor çabucak. Bunların tahminen de birincisi Devil May Cry ya da oyunun geliştiricileri o denli söylüyorlar diyelim. Sanırım bu benzetmede ateşli silah / kılıç kombosunun kullanımı ağır basmıştır. Açıkçası ben nedendir bilinmez daha bir Jade Empire tadı aldım Biomutant’tan. Daha oyunun başında geçmek zorunda kaldığınız tutorial tadındaki aksiyon sekansında oyunun dövüş sistemiyle ilgili kabaca fikir sahibi oluyorsunuz ki nitekim DMC şekli var. Belirttiğim üzere ateşli silahlar ve yakın dövüş silahlarının iç içe kullanıldığı bir sistemi var oyunun. Bu ortada oyunda her ne kadar uygun bir klavye / fare dayanağı varsa da ikisini de denedikten sonra tercihimi gamepad’ten yana kullandım. Gamepad’le oyun oynamanın en hudut bozucu yanlarından biri olan nişan alma sisteminin, Biomutant’ta otomatik hedefleme olarak ayarlanmış olması bu kararımdaki en kıymetli etkenlerden biriydi. Ayrıyeten oyuna baktığınızda “tam gamepad’lik oyun!” imaji da çizmiyor değil hani.

Dövüş sistemi oyunun en kıymetli ögesi olarak lanse edilse de ne yazık ki başlarda biraz yavan kalıyor. Kapışmalar hayli tekdüze. Ufak düşmanlar için gamepad tuşlarına şuursuzca basmak bile kâfi oluyor. Yani o kadar kombo yapmışlar lakin tek yaptığınız düğmeye ard arda basmak olunca başlarda biraz üzdü. Büyüklerdeyse az buçuk dikkatli olmak karşılaştığınız düşmanların üstesinden gelmek için kâfi üzere. Ayrıyeten oyunun standart zorluk düzeyinde biraz uzun sürse dahi kendinizden 4-5 düzey üst düşmanları bile kolaylıkla alt edebiliyorsunuz. Burada bir istikrar sorunu var ve ilerleyen günlerde yamalarla düzeltilebilir sanıyorum. Oyunu “bu ne be? diyerek kenara bırakmadan evvel birkaç saatinizi gömmeniz gerekiyor. Dövüş sistemi oyunun 3’te 1’lik kısmını geçince parlamaya başlıyor açıkçası. Hem karakterinizin gelişimiyle hakikat orantılı olarak artan Wung-Fu ustalığı hem de Muhteşem Wung-Fu hareketlerinin devreye girmesiyle tek düzelikten çıkıyor göğüs göğüse çarpışmalar. Menzilli ve yakın uzaklık silahlarını harmoni içinde kullanmaya başlayıp dövüşlerden en azından bir müddetliğine keyif almaya başlıyorsunuz.

Dedim ya oyunun dövüş sistemi en kıymetli taraflarından biri diye, bunu yapmak için elinizde akla hayale gelmeyecek çeşitlilikte silah mevcut. Yalnızca her taşın altından çıkan ganimetleri kastetmiyorum, oyunun epey ayrıntılı bir crafting sistemi var. Hem kılıç ve gibisi silahlar hem de ateşli silahlar için tonla farklı kombinasyon yaratmanız, oyun tarzınıza uygun bir savaş makinasına dönüşmeniz işten bile değil. Hiç abartmadan söylüyorum, oyunda bulduğunuz neredeyse her şeyi silah ve kıyafet imalinde kullanabiliyorsunuz. Ayrıyeten şayet canınız sıfırdan bir şeyler yapmak istemiyorsa elinizdeki tüm ekipmanı da modifiye edebiliyorsunuz. Fakat mesela silah yapıyorsunuz, yalnızca Damage gösteriliyor. DPS olmadığı için de mesela “aha 500’lük tüfek” diye sevindiğiniz noktada bir de bakıyorsunuz fire rate düşük, hasebiyle dps de o denli. Karşılaştırma yapması kolay olmuyor yani.

Olağan bu kadar ayrıntılı bir crafting sistemi min / max işleriyle uğraşmayı seven oyuncular için bulunmaz nimet. Pekala bu kadar ayrıntıya çok gerek var mı diye sorarsanız tuhaf silahlar yaratmanın epeyce keyifli olduğunu söyleyebilirim. Oyun sizi bir biçimde bu crafting menüsüne yanlışsız itiyor esasen. Kıyafetlerde değil ancak oynadığım mühlet boyunca silah konusunda biraz cimri dayandı oyun bana karşı. Bu nedenle silah imaline ve gelişimine vakit ayırmam gerekti. Ancak bu muhteşem crafting sistemine karşın oyunun ortalarında hoş bir şey yapınca oyunun sonuna kadar götürüyor sizi, daha fazla geliştirme yahut zorlanıp da güzelini bulma muhtaçlığı azalıyor. Orada bir dengesizlik kelam konusu.

Ha bir de unutmadan, silahları, giysileri yapıp, modifiye ettikten sonra bir de onları outpostlarda bulabileceğiniz çalışma masalarında daha da geliştirebilirsiniz. İç içe geçmiş ve birbirini tamamlayan bir çok sistem var hasılı oyunda.

Crafting oyunun ekipman kısmıyla ilgili. Bir de işin karakter gelişimi var. İşte bu noktada Biomutant RPG DNA’sını gözler önüne seriyor. Standart rol yapma oyunlarından alıştığımız karakter özellikleri be bunların etkileştiği maharetler epey ayrıntılı. Alışılmış karakterinizi yalnızca fiziki ya zihinsel olarak güçlendirmekle kalmıyorsunuz. Minik kemirgenimizin hem dövüş hem de mutant hünerlerine de dikkatinizi vermek zorundasınız. Oyun burada düzey atlamayla gelen standart “Upgrade” puanlarının yanında, radyoaktif yaratıklardan ya da özel sandıklardan elde ettiğiniz “Bio” puanları ve özel shrine’lardan ve oyun dünyasında kurtardığınız karakterlerden kazandığınız “Psi” puanlarını kullanıyor. Upgrade puanları dövüş tarzınızı geliştirmek, oyun dünyasında bulduğunuz silahlara hakimiyetinizi arttırmak ya da daha süratli hareket, daha yeterli pazarlık etmek üzere genel “perk”lerinizi geliştirmeye yararken; Bio puanlar karakterinizin Biogenetik ismi verilen taarruz tiplerine erişmenizi ya da karakterinizin çeşitli elemental ziyanlara karşı daha güçlü hale getirmenize yarıyor.

Bu ortada elemental ziyanlar demişken şayet bir yerde yeşil renkli su görürseniz bilin ki dayanıklılıkla ilgili bir sorununuz var; ya da havada asılı mor renkli dumanlar. Bu bölgelere gitmek için özel araç gereç ve dayanıklığa gereksiniminiz var demektir. Merak etmeyin herşeyin bir sırası var. Gidemedim, edemedim diye dövünmeyin sakın. PSI puanlarıysa tekrar çeşitli hücum ya da hareket özellikleri kazanmanızı sağlıyor. Tam da bu anda oyunun bir öbür sistemi devreye giriyor: Aura!

Aura sistemi tam bir Mass Effect modeli. Dünya üzerinde yaptığınız herşey, hatta daha oyunun başında yaptığınız seçim sizi karanlık ya da aydınlık tarafa yaklaştırıyor. Oyunda destekleyeceğiniz ya da düşman olacağınız kabileler, karşılaşacağınız karakterlerin size karşı tavrı ve az evvel bahsettiğim PSI güçleri referansını daima bu Aura sisteminden alıyor. Sistem epey kolay işliyor aslında. Pek bir gri bölge yok. Güç durumdaki yaratıkları kurtarmak ya da kurtarmamak; dünyanın en değerli hazinesinin peşinden koşmak ya da onu yok etmek. Seçimler kolay, üzerinde baş yormaya gerek yok. Yalnızca yeterli çocuk musunuz makûs mü ona karar verip o yolda ilerliyorsunuz.

Biomutant’ın dünyası epey renkli. Klasik kıyamet sonrası oyunları üzere değil. Haritaya devasa diyemeyiz ancak tekrar de hayli canlı ve her köşesi tehlikelerle ve pırıltılı ganimetlerle dolu. Oyunun başlarında her yere koşturmak güç gelse de bir müddet sonra alacağınız binek hayvanları ve bilimum şartta seyahat etmenizi sağlayacak araçlar sayesinde çok daha kolay hale geliyor. Bu nedenle sakın oyunun başlarında ulaşamadığınız noktalar için boşu boşuna kasmayın. Şüphesiz bir an gelecek ve sizi o ücra noktaya taşıyacak birşeylere sahip olacaksınız. E doğal seyahat deyince tabanına çişinizi yapıp işaretlediğiniz “Hızlı Ulaşım” direklerini de unutmamak lazım. Oyunun ayrıntılara verdiği ehemmiyetin bir yansıması bu. Hayvan dediğin çiş yaparak bölgesini işaretliyor ne de olsa.

Oyun dünyası bölgelere ayrılmış durumda. 6 farklı kabilenin dünya üzerinde hakimiyeti kelam konusu. Bunlardan 3’ü aydınlık 3’ü karanlık tarafa hizmet ediyor. Kendinizi ne tarafa adadığınıza bağlı olarak bu kabilelerle dostluklar geliştiriyor ya da hasımlık besliyorsunuz. Oyunun ana senaryosu bir taraftan ilerlerken bir taraftan da tüm haritayı kendi tarafınıza çevirme uğraşı veriyorsunuz. Birebir anda bir çok ana vazifesi yürütmeniz ve önceliklerinizi belirlemeniz mümkün. E natürel bir de bir açık dünya oyunu klasiği olan envai çeşit yan vazifeyle de uğraşmanız mümkün. İşin hoş yanı bu yan misyonların birçoğunun manalı mükafatlar veriyor olması. Olağan ortada 5 farklı tuvaleti tamir etmek üzere vazifeler de var lakin benim bahsettiklerim haritadaki benchpress’leri bulup dayanıklılığınızı arttırdığınız usul yan vazifeler. Oyunun başarılı olduğu bir başka nokta da sizi haritada oradan oraya koşturtmuyor olması. Ana vazife güzergahında tarz usul yan misyonları de yapabiliyor hiçbir vakit çok dağılmak zorunda kalmıyorsunuz. Lakin yeniden de oyunun açık dünyasını yan misyonlarla “doldurma” isteği gözünüzden kaçmıyor. Bir anda listeniz misyonlarla dolup taşıyor.

Oyunun beğenmediğim taraflarından biriyse kendinizi karakterlerle özdeşleştirmenizi, onlara karşı “his” beslemenizi engelleyen sessiz ana karakter ve “hayvan” lisanında konuşan NPC’ler. Her ne kadar uzaylısından, yaratığına, hayvanından, robotuna herkesin İngilizce konuştuğu oyunlar mantığa aksi olsa da “konuşmayan” karakterlerle etkileşim sağlamak, onlarla kendinizi bütünleştirmeniz epey sıkıntı oluyor. Neyse ki oyunun anlatıcısı başarılı. Hem seslendirme çok âlâ hem de gereken her yerde ortaya girip size ne olup ne bittiğini anlatan biri var. Hatta bir müddet sonra gerekli gereksiz yere konuşmaya bile başlıyor ve size ayarlar menüsünden konuşma sıklığını azalttıracak kadar bezdirebiliyor. Anlatıcı âlâ olmasına uygun fakat bazen oyunun elinizden çok fazla tuttuğunu hissediyorsunuz. Hatta o denli misyonlar var ki her bir adımınızda misyon tarifi değişiyor ve her vakit bir sonraki adımda ne yapmanız, nasıl yapmanız, nereye vurup, neyi çekiştirmeniz gerektiğini biliyor halde buluyorsunuz kendinizi. Bu da oyundaki “başarma” hissini epey aşağı çekiyor ne yazık ki.

Biomutant o “hep ya da hiç” stili oyunlardan. Oyunu severseniz, dünyası, karakterleri size sıcak gelirse, incik cincik oynatır kendisini. Kendine has bir biçimi olan oyunların beğenilme indeksinin temel ögesi tam da bu. Açık dünya oyunlarının patlama yaptığı son yıllarda çeşidin hastalarında bile yavaş yavaş yılgınlık oluşmaya başladı. Geliştiriciler farklı şeyler deneyerek oyun tecrübesini üst düzeye taşımaya çalışıyorlar. Lakin yan vazifelerle şişirilen oyun mühletleri artık oyunculara keyif vermekten çok oyunun ana senaryosunu bile bitiremeden bilgisayar başından kalkmalarına sebep oluyor. Biomutant bu bahiste nispeten insaflı. Yan vazifelerle vakit harcamadan, ana senaryoda zorlanmadan ilerlemenize müsaade veriyor ve misafirliğini 10-12 saat civarında sonlandırıyor.

Fakat başka açık dünya oyunlarından kendini nasıl farklılaştırıyor derseniz o mevzuda net birşey söylemem mümkün değil. Tekrar de tuhaf bir cazibesi var oyunu. Keşke kurduğu ayrıntılı sistemleri daha verimli kullanmayı becerebilseymiş Biomutant. Şu andaki haliyle potansiyelini gerçekleştirememiş bir oyun var karşımıza.

Püf Noktaları

• İstediğiniz kadar yüksekten atlayıp, zıplayın, yere çakılın! Her vakit 4 ayağınızın üzerine düşeceksiniz.
• Mirage misyonlarını yakaladığınız yerde affetmeyin. Şu minik evcil robotunuzun özelliklerini açma işi Mirage vazifelerinden geçiyor.
• Puzzle’lar INT özelliğine dayalı. Ne kadar çok INT o kadar çok atak. Puzzle’lar hayli kolay olsa da olur da zorlandığınızı hissederseniz INT özelliğine biraz yatırım yapmak yararlı olur.
• Bazen karakterleri sizinle bir bilgiyi paylaşmaları için ikna etmeniz gerekiyor. Burada Karizma değerli. Biraz yatırım yapın derim.
• Kimi Outpost’ları savaşmadan da ele geçirebilirsiniz. Diyalog seçeneklerine dikkat edin. Güçlü taraflarınızı kullanarak işi süratlice bitirebilirsiniz.

• Haritada gördüğünüz tüm kulelere girişin. Bu kuleler size crafting için gerekli malzemeleri sağlıyorlar.
• Ele geçirdiğiniz Outpost’ların ana kapısının yanında size PSI puanı kazandıracak totemler olabilir. Kesinlikle bakın.
• Neden param yok diye düşünenlere ihtar: oyun dünyasında direkt neredeyse hiç para bulamıyorsunuz. Yeşil yaprak ağaçlarını kovalayabilir yada kolay yoldan para kazanmak için ganimetleri satabilirsiniz.
• Crafting ve Upgrade süreçlerinde kullanılan gereçleri elde etmenin en kolay yolu ganimetleri modüllerine ayırmak.
• Dikkat! Silahlar DPS değil yalnızca verdiği hasar ölçüsünü gösteriyor. Yani gidip 500 hasarlı bir tüfek 200 hasarlı automatik silahtan âlâ üzere düşünmeyin sakın. Bilhassa ateş suratına dikkat edin.